De leerstof is nog steeds niet afgestemd op de belevingswereld van de kinderen.
Het wordt al vanaf de jaren ’70 van de vorige eeuw gezien als maatschappelijk probleem.
Er is door de toenmalige schoolbegeleidingsdiensten met projecten aan gewerkt. Toen is reeds vastgesteld dat kinderen zich met resultaat en positief ontwikkelen wanneer de leerstof aansluit op hun belevingswereld en de ouders en buurt actief bij de school worden betrokken. Helaas staan nog steeds wet- en regelgeving en politiek vooroordeel in de weg om daadwerkelijk het onderwijs achterstandsprobleem op te lossen.
De leerstof die de kinderen nu krijgen aangeboden is nog steeds gebaseerd op de middle class en hoger milieu. Voor de kinderen uit modale gezinnen en achterstandswijken werkt dat vervreemdend, ze herkennen zich er niet in, het heeft niets met hun leefwijze, hun thuis en hun cultuur. Het heeft tot gevolg dat zij minder goed of helemaal niet kunnen meekomen in de ratrace die het onderwijs is geworden.
Het blijft gevoelige stof voor onderwijsdeskundige, schoolbestuurders en politiek zonder dat zij met echte oplossingen komen. De belangrijkste deskundigen, de ouders, de leerkrachten, de buurt en de buurtwerkers worden er slechts marginaal bij betrokken zonder dat er voor hen ruimte is om mee te beslissen en verantwoordelijkheid te nemen.